"Trzeba pamiętać, że to co inne od większości, nie oznacza nienormalne."

A ja w nawiązaniu do tej definicji zadam pytanie.
Czy normalne jest aby dwoje mężczyzn współżyło ze sobą,lub co gorsze adoptowało i wychowywało dzieci(to samo dotyczy kobiet)?
I drugie pytanie.
Czy ktoś z nas chciałby być dzieckiem wychowanym przez homoseksualistów lub lesbijki?
Jaka będzie psychika tych dzieci kiedy to sobie uświadomią,lub co gorsze kiedy ktoś im będzie starał się to uświadomić.
I czy to jest normalne?
Może orientacja seksualna jest uwarunkowana genetycznie,ale jeżeli ktoś nie jest w stanie sobie tego uświadomić że jest to jednak coś nienormalnego,a jeszcze się z tym obnosić publicznie,i starać się o adopcję dzieci,to już jest bardzo niepokojące.
Trzeba pamiętać że większość społeczeństwa jest heteroseksualna,i czy ktoś chce czy nie,to związki homoseksualne zawsze będą źle widziane.Dobrze je widzą tylko Ci(mowa o heteroseksualnych) których to nie dotyczy osobiście,a kiedy w ich rodzinę wkradnie się taki związek to jest to wielka tragedia.
Można powiedzieć o tym podsumowując,że akceptujemy to,bo cóż innego nam pozostaje,ale pamiętamy że jednak nie jest to normalne,jak normalnym nie jest to że ktoś lubi się zajadać słodyczami,a drugi na nie nie może patrzeć.Albo jeszcze tak:
Alkoholizm tez jest w pewnym stopniu uwarunkowany genetycznie i można powiedzieć że ktoś nie ma wpływu na to że zostanie alkoholikiem,a jednak uznaje się to za chorobę,i stara się ją wyleczyć.Czy alkoholizm leczymy bo prowadzi do destrukcji człowieka,a homoseksualizmu nie leczymy bo daje dużo doznań w sferze seksualnej,i odczuwamy przyjemność.I akceptują to niejednokrotnie Ci do których należy stawianie o tym definicji, czy wyrażanie opinii naukowych,a często jak pokazuje życie wielu z nich jest tej samej orientacji(homoseksualnej),tylko działają pod przykrywką!A jednak niektórzy z tego powodu targają się na własne życie,tak jak alkoholik kiedy pije to odczuwa przyjemne doznania,a kiedy sięgnie dna też kończy ze sobą???
Pozdrawiam i wiem że wielu ta moja ocena się nie spodoba,ale normalne jest przecież to że można wyrażać swoje opinie,co właśnie uczyniłem.

Homoseksualizm jest chorobą. Wykreślając go z listy chorób przez WHO nie przeprowadzono jakichkolwiek badań. Za to przeprowadzono głosowanie. Gdzie bardzo duży wpływ na wynik miało lobby homoseksualne. Homoseksualizm jest chorobą nabytą. Najczęściej w wieku dziecięcym lub dorastania. Może być spowodowany np. złym kontaktem z ojcem albo matką. Homoseksualizm nie jest uwarunkowany genetycznie. I to wszystko jest udowodnione naukowo. Homoseksualizm to taka sama choroba jak depresja itp.

Kiedyś rozmawiałam z koleżanką o polskich romantykach. Powiedziałam, że lubię Słowackiego, bo Mickiewicz, choć taki geniusz, ale bił chorą psychicznie żonę. Na to koleżanka się uśmiechnęła i powiedziała, że Słowacki był gejem. Dopadła mnie konfuzja, pomyślałam i powiedziałam, to ja jednak wolę Mickiewicza. Skąd się bierze nasza niechęć do homoseksualistów, a no poprzez strach...przed innością. Wszelka inność napawa nas strachem. Czy wiecie, że były czasy, kiedy na stosie palono rude kobiety, bo uważano je za czarownice. Homoseksualiści są inni tak samo jak chorzy psychicznie, ja zresztą uważam, że homoseksualizm to choroba psychiczna, i jak chorych psychicznie się ich boimy. Ale homoseksualizm to nie wymysł naszych czasów. Istniał od zawsze. Już w Biblii w Sodomie były ekscesy homoseksualne. Z tą różnicą, że niegdyś homoseksualiści nie wykłuwali społeczeństwu oczy swoją...inną orientacją seksualną. W czasach kiedy żył Słowacki czy Jan Chrystian Andersen poeci ci udawali, że kochają się w kobietach, zwykle dla nich niedostępnych np. Andersen udawał, że kocha się w siostrze kolegi, która miała narzeczonego, by ludzie nie dostrzegli ich dewiacji. Wyzwolenie obyczajowe przyniósł wiek dwudziesty. W Anglii po zakończeniu ery wiktoriańskiej, ery purytańskiej swoboda obyczajowa potrzebowała oddechu. Ale nawet emancypacja angielska lat dwudziestych nie wszystko tolerowała. W 1928r. M.R. Hall wydała powieść " Well of Lonelines" - Studnia Samotności, uważana do dzisiaj za klasykę literatury lesbijskiej. Powieść wywołała skandal. Autorce i wydawcy wytoczono proces, bardzo głośny w Anglii, wzbudził dyskusję o tolerancji. W tamtym czasie sąd nakazał spalenie całego nakładu. A jakby było dzisiaj? Dzisiaj parady równości to...parady zwycięstwa. Kiedy widzę na paradach dwóch chłopów ostentacyjnie całujących się w usta, myślę, że...oni chcą przez to powiedzieć: my możemy wszystko! Czy nie lepsze były czasy, kiedy homoseksualizm był wyłącznie w sypialniach. Mnie naprawdę nie obchodzi, jak ludzie się kochają we własnych sypialniach. Jeśli tylko w ten sposób mogą osiągnąć rozkosz...

Mhm... homoseksualizm NIE POLEGA wyłącznie na pociągu seksualnym. Homoseksualista jest w stanie ZAKOCHAĆ SIĘ w osobie o tej samej płci. A czemu Was to boli? Jestem biseksualna, byłam w związku z mężczyzną, teraz jestem z kobietą. Z nią jest mi lepiej... w sumie, mam punkt odniesienia i twierdzę, że pary homoseksualne lepiej się dogadują. I nie gadajcie głupot, że to choroba, bo to jest po prostu nadmiar hormonu, z jakim rodzą się homoseksualiści. RODZĄ SIĘ. Czyli tego się nie wybiera. Spierdalać.

A jak nazwać pociąg seksualny do zwierząt i dzieci. Przecież tacy ludzie się rodzą tego się nie wybiera.
Czy takich ludzi powinniśmy leczyć?
Czy pozwolić im na kontakty płciowe?